30 Kasım 2007 Cuma

NBA | N´olacak Bu Knicks'in Hali ?!



New York Knicks : KABUS !

Nate Robinson, sezonun en önemli üçlüklerinden birini atıyor, buna rağmen son saniyede gelen bu üçlük farkı ancak 45 sayıya indirebiliyordu. Sanırım gecenin özeti de bu gerçek oluyordu.

Sezonun en formda takımı Boston Celtics, 7 maçını da kazandığı TD Banknorth Arena'da New York Knicks'i ağırlıyor, hemen herkes de Boston'dan rahat bir galibiyet bekliyordu. Evet, Celtics sezon çok sıcak girmiş ve Chicago Bulls'un 72 galibiyetlik rekorunu kırabilecek duruma geldiği konuşulmaya başlanmıştı; fakat maçın sonunda tabelaya yansıyan rakamlar gerçek dışı olmalıydı. Boston, Eddy Curry ve Kendrick Perkins'in çıktığı hava atışında topu kapan Rajon Rondo ile rakibine saldırmaya başladı. İlk çeyrekte rakibine maçın sonunda neler yaşayacaklarına dair fikir edinme fırsatı veren Boston, acımasız darbelerini Ray Allen ve Rajon Rondo'yla indirip ilk çeyreği son bölümde bocalamasına rağmen 27-16 önde geçti. Maçın altıncı dakikasında 7. ribaundunu alan Kevin Garnett, savunma tarafında paniğe gerek bırakmazken, Paul Pierce hücumda sırasını bekliyordu.

Boston Celtics'e hayran olmamak elde değildi. Herkes yerini görevini biliyordu. Celticsliler, özellikle kendi sikletlerinden düşük bir takımı TD Banknorth Arena'da yakaladıklarında hem izleyenlere zevk veriyor, hem de kendi oynadığından zevk alıyordu. New York Knicks maçı da çok kısa sürede bu tip bir oyuna dönüşmüştü. O yüzden sahne alma sırası ikinci çeyrekte Paul Pierce'a geliyordu. İkinci çeyreğe de 16-2 ile başlayan Celtics, hiç hız kesmiyor ve Knicks'i ezmeye devam ediyordu. Knicks için geri kalan dakikalar eziyet anlamına gelirken, Celtics işin zevkini çıkarmaya bakıyordu. Devre sonunda ortaya çıkan 54-31'lik skor Kevin Garnett, Paul Pierce ve Ray Allen'i dinlendirmek adına iyi bir fırsattı. 30+ yaş sınırının üzerinde olan bu üç büyük yıldız, gözlerinden ateşler fışkırsa da, oynama istekleri hiç bitmese de dinlenmeliydiler ve üçüncü çeyreğin hemen başında yakalanan 11-0'lık seri o dinlenme fırsatını yaratmıştı. Garnett, sadece 22 dakika sahada kalırken maçı 8 sayı 11 ribaund ve 4 asistle tamamlıyordu. Pierce ve Allen'ın da 29'ar dakika oyunda kaldığı maçın üçüncü çeyrek skoru ise 77-37 oluyordu. Bu bölümde rakibine sadece 10 sayı atma fırsatı veren Celtics'te Garnett, Pierce ve Allen son çeyrekte forma giymezken Eddie House'ın üç sayılık basketiyle fark bir anda 93-43 ile 50 sayıya kadar çıkıyordu. Son derece inanılmaz farka ulaşan Celtics, bu başarıyı üç büyük oyuncusundan hiçbirinin 30 dakika sahada kalmamasına karşı yakalıyordu.

Kevin Garnett, ''Bir maçta bu kadar dinlendiğimi hatırlamıyorum bile, ama bu iyi bir şey; çünkü arka arkaya oynayacağımız maçlar var ve bu dönemde dinlenmek önemli'' diye konuşurken skandal New York Knicks'in skandal oyuncularından Stephon Marbury, mağlubiyetten duyduğu utancı anlatıyordu.

Başa dönelim. Robinson, sezonun ve hatta Knicks Tarihi'nin en önemli üçlüklerinden birini kornayla birlikte Celtics potasına yollarken fark ancak 45 sayıya iniyordu. Üstelik, bir önceki hücumda maçın bitimine 26 saniye kala Rajon Rondo, hücum etmiyor ve 24 saniyeyi kullanarak topu Knicks'e veriyordu. Sevimsiz antrenörün sevimsiz oyuncularından Robinson ise uzaklardan bir üçlük deniyor, isabeti bulunca da Knicks'in skorda çift hanelere ulaşan tek oyuncusu oluyordu. İlk beşte başlayan oyuncuların skor dağılımı ise içler acısıydı:

PG Stephon Marbury > 4 sayı
SG Jamal Crawford > 8 sayı
SF Quentin Richardson > 7 sayı
PF Zach Randolph > 4 sayı
C Eddy Curry > 4 sayı


Sanıyorum ortaokulda oynadığım basketbol takımının ilk beş oyuncuları bile daha fazla sayı atıyordu, oynadığı maçlarda rakiplerine karşı. İlk beş oyuncularından toplam 27 sayılık bir katkı (ne dedim ben!?) alan Knicks, Robinson'ın üçlüğü ile tarihin en düşük skorlu maçından ve en farklı ikinci maçından kurtuluyordu. New York Knicks'in en düşük skorlu maçları ve en farklı mağlubiyetleri ise şu şekilde:

Aralık 15, 2000 Jazz : 58 sayı
Kasım 29, 2007 @ Celtics : 59 sayı
Ocak 29, 2005 @ Pistons : 61 sayı
Nisan 12, 1991 @ Pistons : 61 sayı

ve

Aralık 25, 1960 Nationals : 162-100 > 62 sayı fark
Mart 18, 1972 @ Blazers : 133-86 > 47 sayı fark
Kasım 29, 2007 @ Celtics : 104-59 > 45 sayı fark
Şubat 20, 1980 @ Pacers : 131-86 > 45 sayı fark

Bad Boy Isiah için dibin göründüğü bir gece oldu, ama bunu önemseyecek karakterde olup olmadığı konusunda ciddi kuşkularım var, efsanevi oyunculuk yıllarına saygım olduğu gibi. Yine de Isiah Thomas'a hiç ısınamadığımı söyleyebilirim. Bir dönem Türk kanallarında da gösterilen ve çocukluğumun eğlenceli çizgi filmlerinden olan Laf-A-Lympics Olimpiyatları'nda yarışan Gerçek Kötüler'in (The Really Rottens) bir üyesi gibi boy gösteren Isiah'ın New York Knicks'i daha ne hallere getireceğini de merakla bekliyorum.

Sevgiler,
Eray.

Hiç yorum yok: