1 Kasım 2008 Cumartesi

Kevin Garnett: 1000!



Yeni sezonun açılış gecesinde kazanan iki takım, dün akşam TD Banknorth Garden'da birbirlerine rakip oldular.

2008 NBA Draftı'nın bir numarası Derrick Rose önderliğinde Milwakuee Bucks'ı rahat mağlup ederek göz dolduran Chicago Bulls, bu kez daha zor bir sınav ile karşı karşıya kalacaktı. Şampiyon Boston Celtics, kendinden emindi. Geçtiğimiz sezondan bu yana alıştığımız rotasyonuyla başlıyordu karşılaşmaya. Rajon Rondo, Ray Allen, Paul Pierce, Kevin Garnett ve Kendrick Perkins. Bulls'un yeni antrenörü Vinny Del Negro da Bucks karşısındaki fikrinden vazgeçmemişti.

Chicago Bulls adına işler, United Center'da ortaya çıkan görüntü kadar iyi gitmeyecekti mutlaka. Boston Celtics de henüz ilk dakikalardan itibaren bunun mesajını verdi. İlk maçta Bulls'un (Amerikalıların ''interior defence'' dediği) boyalı alan savunmasında zayıf / yumuşak kaldığını düşündüğümüzü söylemiştik. Bu anlamda Tyrus Thomas ve Drew Gooden ikilisi, pota altına yeterli sertliği getirememişti. Ve Celtics maçında bu durum, zirve yapacaktı.

Paul Pierce'ın içeri girişlerine Kevin Garnett ve Kendrick Perkins de ön alandaki etkinlikleriyle katkıda bulununca Celtics, maçın ilk dakikalarında yolu yarılıyordu. Üstelik Celtics, oyunun iki tarafında da etkiliydi. Öyle ki Bulls, saha içinden kullandığı ilk sekiz şutta isabet kaydedemezken ilk basketini çeyreğin bitimine 6:18 kala ''goaltending'' ile buluyordu.

İlerleyen bölümde Bernie Bickerstaff ve Del Harris destekli Vinny Del Negro, Milwakuee Bucks maçından farklı bir hamle yapacaktı. Del Negro, her iki karşılaşmada da arka alan ikilisi olarak Derrick Rose ve Thabo Sefolosha'yı seçmiş, fakat Bucks maçının ilk çeyreğindeki hamlesi Sefolosha ile Kirk Hinrich'i değiştirmek, Rose ve Hinrich'in becerisinden yararlanmak olmuştu. Muhtemelen doğru olan buydu, ama dün gece Derrick Rose ile Thabo Sefolosha kenara gelirken yerlerine Kirk Hinrich ve Ben Gordon dahil oldular.

Boston Celtics, ilk çeyrekte boyalı alandaki dominasyonuyla maçı gayrıresmi olarak sona erdirmişti. Celtics, 24-13 sona eren ilk çeyrekte saha içerisinden bulduğu 18 sayının 16'sını bu bölgede üretirken Bulls, saha içi şut yüzdesinde tarihinin belki de en kötü isabet oranıyla oynuyordu. İlk 12 dakikalık bölümde 4-23 ile hücum eden Bulls, %17'de kalırken serbest atış çizgisindeki başarısıyla biraz olsun ayakta kalmayı başarmıştı.

Sezon öncesi James Posey'nin New Orleans Hornets ile anlaşması ve P.J. Brown'ın basketbolu bırakmasıyla geçtiğimiz sezonki kenar katkısında bir miktar azalma yaşaması beklenen Celtics'te antrenör Doc Rivers, ilk çeyreğin son bölümünde Eddie House, Tony Allen, Brian Scalabrine, Leon Powe ve Glen Davis'e şans veriyordu. Rivers, geçtiğimiz sezon övgü alan rotasyonu da kendi oluşturmuştu aslına bakarsanız ve hiç kuşku yok ki söz konusu oyuncuların bu sezonki sorumluluklarında değişiklikler olacaktı. Bir Glen Davis ya da Leon Powe, örneğin.

Yukarıdaki değerlendirmeler yapılırken ikinci çeyrek de tıpkı birinci çeyrek gibi seyir almaya başlamıştı. Chicago Bulls, bu bölümde saha içerisinden kullandığı ilk altı şutta isabet kaydedemezken Celtics, Bulls pota altını işlemeye devam ediyordu. Bulls'un saha içi isabet oranı 4-29'a gelmiş ve 28-13 olan skorda Celtics'in boyalı alandaki üstünlüğü de 20-4 gibi son derece dominant bir hal almıştı.

İlk yarının son bölümünde Derrick Rose, oyun disiplininden kopma belirtileri gösteren Chicago Bulls'ta Celtics potasına hücum eden tek oyuncu oluyordu; fakat Bucks maçındaki görüntüsünden farklı bir şekilde. Rose, NBA kariyerindeki ilk maçta saha görüşü ve liderliği ile beğeni kazanmış, 9 asist yaparak da takımının bu kategorideki en başarılı ismi olmuştu. Celtics karşısında ise dağılan Bulls takımını yönetmekten ziyade biraz kendine oynamayı düşündü ve NBA mantalitesine henüz uyum sağlayamadığını gösterdi bir bakıma.

Chicago Bulls, felaket hücum ettiği ilk yarıyı 49-31'lik skorla geri kapattı. Daha kötüsü de olabilirdi; ama Bulls'un yaptığı tek iyi şey, kazandıkları serbest atışları başarıyla değerlendirmek olmuştu.

Üçüncü çeyreğin ilk bölümünde Bulls, son hamlesini yapacaktı. Bir baskı daha ve sonrası, sonucun beklenmeye başladığı dakikalar. Atık zaman yani. Derrick Rose, yine turnikeler ve hızlı hücumlarla başladı. Daha sonra da dördüncü faulünü alarak kenara gelmek durumunda kaldı. Derrick Rose, maç boyunca yalnızca bir asist yapmış olacaktı; ama genel görüntü daha korkunçtu. Bulls, üçüncü çeyreğin bitimine 1:46 kala maçtaki 4. asistini ancak yapabiliyordu. Top kaybı sayısı ise inanılmazdı (12 ya da 13).

Geri kalan dakikaları formalite haline gelen maçın üçüncü çeyreğinin son bölümünde Kevin Garnett oyundan alındı ve bir daha maça dahil olmadı. Kariyerindeki ilk NBA Şampiyonluğu'nu geçtiğimiz sezon kazanan Garnett için özel bir geceydi. NBA'deki 1000. maçına çıkan Garnett, NBA Tarihi'nde 1000 maç barajına en erken yaşta ulaşan oyuncu olmayı başarıyordu. Mutlaka, liseden NBA olmasının bu duruma bir katkısı olmuştu tabii; ama bir şey daha vardı.

Geceyi 18 sayı, 10 ribaund ve 3 asistle tamamlayan Kevin Garnett, 1995 yılında adım attığı NBA kariyerindeki 1000 maçta toplam 20407 sayı, 11213 ribaund ve 4395 asist yapmıştı. Ve Garnett'ten farklı olarak, kariyerinin ilk 1000 maçında bu seviyelere ulaşan yalnızca iki isim bulunuyordu, NBA Tarihi'nde: Kareem Abdul-Jabbar (27819 sayı, 13752 ribaund, 4,279 asist) ve Wilt Chamberlain (30828 sayı, 23064 ribaund and 4406 asist). Ne büyük gurur.

Kevin Garnett'in kariyerindeki 1000. NBA maçı Garden'da anons edilirken karşılaşmanın da son dakikaları oynanıyordu artık. Pek bir anlamı kalmamıştı zaten. Chicago Bulls, saha içinden 25-84 ile hücum ederek kulüp tarihinin son beş yıldaki kötü şut performansını sergilediği maçı 96-80'lik skorla kaybediyordu. Yapılan 11 asistin karşısında 20 top kaybı yazıyordu. 6-14 isabetle 18 sayı üreten Derrick Rose ise, takımının en skorer oyuncusu olmuştu; ama yalnızca 1 asistte kalmıştı.

Celtics tarafında son derece dengeli bir dağılım vardı. Garnett, 18 sayıyla takımının en skorer oyuncusuydu. Büyük Üçlü, saha içinden kullanılan 33 şutu aralarında eşit olarak paylaşırken 11 şutta Garnett 7, Paul Pierce 6 ve Ray Allen da 5 kez isabet yakalamıştı.

Boston Celtics, iç sahada kazandığı iki maçla birlikte bu sezon da en büyük gücünün savunması olduğunu gösterdi. Bulls karşısındaki galibiyet serisi, beş maça çıktı. Celtics'in önünde Indiana Pacers, Houston Rockets ve Oklahoma City Thunder deplasmanlarının yer aldığı üç maçlık bir seri var. Daha sonra Garden'da Milwakuee Bucks ve ardından Palace'da Detroit Pistons.

Chicago Bulls, zorlu bir programla yüzleşmek durumunda kalacak ilerleyen günlerde. Orlando Magic'i son saniye basketiyle mağlup ederek sezondaki ilk galibiyetini alan Memphis Grizzlies, bu gece United Center'a gidiyor. Bulls'un Grizzlies sınavının ardından iki zorlu deplasmanı var. Önce Orlando Magic, daha sonra Cleveland Cavaliers. Bir galibiyet normal sonuç. Fazlası ekstraya girer.

Yine de Nisan ve Mayıs aylarında Chicago Bulls'un devam etmesini isterdim, 90'lı yılların hatrına.

Hiç yorum yok: